Met de opvolger Colorblind, wil Alain vooral een positief geluid laten horen. Hij borduurt voort op de sound en de sfeer van zijn voorganger en muziekstijlen als soul, funk en pop blijken op dit album weer wonderwel samen door een deur te kunnen. Het is weer een echte 'Clark' geworden, want hij tekende niet alleen grotendeels voor alle teksten en muziek, maar ook voor de productie van het album. De rasmuzikant heeft de lat opnieuw hoog gelegd. Nieuwe grenzen werden verkend en verlegd. Alain ging met zijn verlanglijstje op bezoek bij een aantal van zijn (internationale) muzikale helden. Begin 2010 ging hij voor de basisopnames van drums en gitaar naar Los Angeles, waar hij wederom vakbroeder en vriend, de wereldberoemde sessiedrummer Steve Gadd opzocht. De gitaarpartijen werden vervolgens op bezielde wijze ingespeeld door Dean Parks (Steely Dan, Michael Jackson) en Michael Sembello (Stevie Wonder) en zowel in Los Angeles als Amsterdam opgenomen. In Londen werden de stuwende baspartijen van Pino Palladino (The Who, d'Angelo, John Mayer) aan de tapes toegevoegd. De rest werd opgenomen in Alain's eigen studio in Amsterdam en afgemixed in Galaxy in Belgie (met engineer Ronald Prent).Het resultaat van deze mix van nationaal en internationaal talent, overgoten met het Clark-sausje is opnieuw een feestje voor de muzikale smaakpapillen. He did it again! Het album klinkt fantastisch; de sound, de stijl en het niveau van de composities zijn wat we van Alain gewend zijn: Klasse, met een hoofdletter K. De belofte - of misschien zelfs de verwachting - om na Live it Out een album met internationale allure te maken en produceren wordt ruimschoots ingelost. Representatief visitekaartje van Colorblind is de hitsingle 'Love is Everywhere' (op het moment van schrijven op #2 in de single-lijst), een groovy en aanstekelijk nummer met gastvocalen van vijf topzangeressen. Andere up-beat tracks hebben weer een meer funky en zelfs disco-achtige vibe. De goede luisteraar hoort invloeden van Prince en Michael Jackson langskomen, maar soms ook Earth Wind & Fire, allen meesters van de groove.Ballads ontbreken uiteraard ook niet op het nieuwe album van de sympathieke Neder-soulman. Ze zijn persoonlijk van stijl en thema en op een gedurfde manier vertolkt en geproduceerd. Liedjes met een retrospectief thema, zoals Corner of my Street en Good Days zorgen voor de ultieme balans van deze zeer beluisterenswaardige cd. De man is druk. In de periode tussen het uitkomen van de eerste single en de releasedatum van het album (28 mei 2010) heeft Alain enerzijds zijn handen vol gehad aan het afronden van de cd, en anderzijds aan alle promotionele activiteiten. Live tv-shows, ochtendshows op de radio, interviews met alle grote kranten en bladen, alsmede repetities met zijn (deels) vernieuwde band; hij doet het onvermoeibaar met de van hem bekende charme en verve. En dat terwijl er tegenwoordig thuis ook nog een prachtige zoon op hem wacht. Het geeft hem alleen maar energie, want dit is wat hij altijd heeft gewild. Begin september begint zijn clubtour, dan gaat papa weer lekker spelen.